من واقعا تا به حال به خدا گلایه نکردم. جلو مادرم اشک نریختم که میدونم ناراحتی من برای اون قابل تحمل نیست. نذر کردم. تا حالا تو عمرم بدی واسه کسی نخواستم که اینطور سرم اومده
ولی به خداوندی خدا شک ندارم و قطعا اون نجاتم میده
ممنونم برای برادری تون. من وابستگی احساسی و اینا ندارم یعنی افسردگی ندارم فقط اگر کارم رو از دست نداده بودم خیلی بهتر بود الان هم شیراز دنبال کارم یعنی مرکز استان، اخه ما شهرستانیم
برام اصلا تبعات طلاق سخت نیست آدم محکمی هستم و احساس ضعفی ندارم من جلوی خدای خودم شرمنده نیستم.
اون پاسخی هم که رهگذر داده تو همینجا جواب دادم
و متشکرم ازتون