درود مسلما مثل فرد عادی نیستند و محدودیتهایی دارند ، اما اینطورم نیست که خیلی متفاوت باشند
توجه به فعالیت جنسی بیمار قلبی یکی از نکات مهم در درمان اوست، زیرا کاهش عملکرد جنسی منجر به اضطراب و افسردگی بیمار می شود. به دلیل اهمیت ارتباط جنسی در زندگی زناشویی، بیماران قلبی بهتر است پس از طی مراحل درمانی، تحت مشاوره با یک متخصص قلب و دریافت آموزشها و تکنیکهای لازم قرار بگیرند تا وضعیت با ثباتی قبل از رابطه جنسی داشته باشند
رابطه جنسی با وجود دفیبریلاتور قلبی
ICD یک دستگاه کوچک است که در قفسه سینه یا شکم قرار داده می شود و یک شوک الکتریکی را برای اصلاح ریتم نامنظم قلب به آن وارد می کند. این دستگاه در بیمارانی که دچار توقف ناگهانی تپش قلب می شوند، به جلوگیری از ایست ناگهانی قلبی کمک می کند.
بیماران زمانیکه از بیمارستان مرخص می شوند مجموعه ای از محدودیت های فعالیت های فیزیکی را برای التیام برش و اطمینان از عملکرد درست لیدهای الکتریکی ICD در قلب دریافت خواهند کرد. با این حال این محدودیت ها نبایستی از فعالیت جنسی بیماران جلوگیری کند. سطحی از فعالیت فیزیکی از قبیل بالا رفتن از چند پله، برای داشتن رابطه جنسی مورد نیاز است. به نظر می رسد اگر فرد بتواند بیش از چند پله را با احساس راحتی بالا برود، امکان داشتن ظرفیت عملکردی برای رابطه جنسی را خواهد داشت.
بنابراین رابطه جنسی برای بیماران قلبی با دفیبریلاتور بی خطر است. نگرانی در مورد رابطه جنسی می تواند پس از دریافت یک دفیبریلاتور کاشته شده قلبی برای بیمار دلهره آور باشد. اما، همسران این بیماران به احتمال زیاد نگرانی بیشتری خواهند داشت.
شریک جنسی اغلب نگران آن هست که بیمار در هنگام رابطه جنسی از ایست قلبی رنج ببرد و یا حتی دچار تپش قلب بعد از رابطه گردد. حتی برخی از آنان نگران هستند که اگر شریک زندگی آنان دارای دفبریلاتور باشد، نکند در هنگام رابطه جنسی ،شوک الکتریکی به بدن آنها منتقل شود! اما شوک الکتریکی نمی تواند به بدن شریک جنسی منتقل گردد.
خبر خوب این است که این نگرانی به تدریج در یک هفته بعد از جراحی کاشت دفیبربلاتور برطرف شده و سه ماه بعد هیچ یک از آنها معمولا در مورد داشتن رابطه جنسی نگران نخواهند بود.